Przejdź do głównej zawartości

Życie w Panu

                         +                                    +                                 +

Życie w Panu, Bogu, to zanurzenie się w Jego miłości i miłosierdziu, to być dla bliźniego ojcem, synem, bratem, który się dzieli, ojcem, który daje, synem, który bierze, bratem, który się dzieli. To przynależność do Jezusa, poślubienie się Bogu, w bezinteresownym darze siebie. "A sam Bóg pokoju niech was uświęca, aby nienaruszony duch wasz, dusza i ciało, bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana. Wierny jest Ten, który wzywa: On też tego dokona".
Dzieło uświęcenia inicjuje Duch Święty w sercu tego, kogo Bóg wybrał w swych wiekuistych zamierzeniach. Uświęcenie czyli wykupienie dla Boga, dokonuje się przez Słowo Boże przyjęte do serca, z wiarą w Syna Bożego, Jego uświęcająca Krew Nowego Przymierza. Duch Święty objawia ołtarz ofiarny, oddziela od grzechu i świata i tego wszystkiego, co nieczyste i skalane. Dzięki mocy oczyszczającej Krwi przelanej na tym ołtarzu, zostaliśmy na nim uświęceni i oddzieleni dla Boga. To odrodzenie i oczyszczenie jest tylko pierwszym etapem, procesem uświęcenia. Drugim etapem jest, oddanie swego ciała, jako żywej ofiary i złożenie go na ołtarzu, który uświęca to, co na nim złożono. Trzecim jest odrzucenie wzorców tego świata, próżności, pychy i grzechu. Czwartym etapem jest, przemiana przez odnowienie umysłu i myśli, według nowych kategorii wartości. Piątym jest, poznawanie woli Bożej w odniesieniu do własnego życia. Szósty, to czytanie i rozważanie Słowa Bożego, odczuwanie Jego Ducha i wpływu na życie. Siódmy, uczenie się myślenia i oceniania rzeczy tak, jak robił by sam Bóg. Celem uświęcenia jest, upodobnienie się do obrazu Syna Bożego, przez osobiste wejście w głęboką relację z Bogiem Ojcem  w jedności z Duchem Świętym. " Pośle wam pewnego czasu Syna Bożego, Jezusa Chrystusa, który istotnie króluje w niebiosach, aż do czasu naprawienia wszystkiego". Jego Duch uzdrawiać będzie i nakłaniać do żalu, aż do czasu ochłody od Pana, kiedy będą błogosławieni  w prawdziwym nasieniu Adama. To nie słowa czynią świętego i sprawiedliwego, ale cnotliwe życie czynią go miłym Bogu, w Jezusie Chrystusie.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Słowo Pańskie

                         +                                    +                                 + "Błogosławiony jest ten, kto usłyszy w swym sercu mówiącego Pana i wprost od Niego czerpie słowa pociechy. Ja jestem Zbawieniem, Pokojem i Życiem". Trwaj we Mnie, a znajdziesz pokój w swym sercu. Nie przywiązuj się do tego, co przemija, szukaj tego, co wieczne. Ja jestem Droga właściwą, Prawdą nieomylną, Życiem bez kresu. Szczęście człowieka nie polega na obfitości dóbr doczesnych, wystarczy mu ich znikoma ilość. Bardzo też mu ciążą jego cielesne potrzeby, na tym świecie. Ale biada ci, jeśli nie znasz swojej nędzy, a jeszcze bardziej, jeśli miłujesz to nędzne życie, bo dopiero na końcu odczujesz, jak podłe i nędzne było to, co kochałeś. Dlatego też nie zważa...

Łaska Boża

                         +                                     +                                + Łaska Boża jest drogocenna i nie idzie w parze z umiłowaniem rzeczy doczesnych, bez Bożej łaski niczym są zasługi i nic nie znaczą wszelkie dary natury, niczym są bogactwa, sztuka, piękno, męstwo, zdolności, nic nie znaczą w Jego oczach. Albowiem dary przyrodzone mają dobrzy i źli, lecz darem właściwym dla wybranych jest łaska miłości, wyróżnieni nią godni są życia wiecznego. Łaska miłości i natura cielesna nie tylko są sobie przeciwne, ale działają niezależnie tak, że natura jest podstępna i wielu ona pociąga, usidla i zwodzi, zawsze ma na celu siebie. Zaś łaska postępuje z prostotą, wszystko czyni dla Boga, gdyż ostatecznie w Nim spoczywa. Natura nie chce ...

Boża chwała

                         +                                    +                                 + Chwałą Boga jest człowiek żyjący: "Chwalcie Pana i wysławiajcie Jego imię, bo jest dobry i łaskawy On wybawił mnie z rąk przeciwnika i wyrwał z obcego kraju Błądziłem po odludziu, a nie znalazłem swojej drogi. Cierpiałem utrapienia, życie moje ustawało i stało się nieznośne W ucisku swoim wołałem do Pana, a On mnie uwolnił od trwogi Wyprowadził z ciemności i mroku, a moje więzy i kajdany pokruszył Powiódł mnie drogą prostą i doszedłem do miasta zamieszkałego. Wielkie dzięki niech będą Panu, za Jego łaskawość i miłosierdzie Żyłem w ciemnościach i mroku, uwięziony nędzą, bo sprzeciwiłem się przeciw Słowu Bożemu i pogardziłem Jego zamysłom A On przygi...