+ + +
Wolą Bożą jest człowiek szczęśliwy; Chrystus nie po to umarł na krzyżu, abyś był smutny i przygnębiony, lecz po to, abyś był szczęśliwy, błogosławiony i święty. A ponieważ przyjemność jest szczęściem ciała, a radość szczęściem duszy, korzystaj z tych darów, przyjmij radość z jaką przychodzi Duch Święty. Nie pozwól złemu okradać się z tego daru i nie pozwól światu okradać się z wesela, lecz przygotuj się do świąt Pańskiego Zmartwychwstania. A kiedy jest ci źle i czujesz się samotny mów do Pana, On cie usłyszy i nie dozwoli, abyś się zmarnował, nie wydawaj swej duszy światu, smutkowi i nie pozwól, by zapanował nad tobą, ani nie dręcz się myślami złymi, które gubią. Albowiem radość serca jest życiem, a wesele przedłuża życie, smutek zaś gubi i nie ma z niego żadnego pożytku. Dopóki żyjesz nie masz zmarnowanego życia, musisz tylko przebudzić się, opamiętać poprawić, odnaleźć drogę, funkcję oraz powołanie, jakie otrzymałeś od Pana.
Wola Boża realizuje się na zewnątrz w Miłości Bożej; Spełniaj wolę swego Boga, własnym życiem i bądź Jego sługą posłusznym we wszystkich sprawach. Albowiem służyć Bogu oznacza służyć bliźniemu w jego potrzebach, a spełniać wolę Bożą, to żyć w Jego synu, Jezusie Chrystusie, to pójść za Nim i brać udział w Jego zbawieniu. To pójść za Jego światłem i mieć udział w tym świetle, a będąc w świetle, nie oświecasz światła, lecz jesteś przezeń oświetlony i ono sprawia, że jaśniejesz Jego światłem. Podobnie jest ze służbą Bogu; ona Bogu nic nie wnosi ani też Bóg nie potrzebuje ludzkiej służby, On ma aniołów, którzy Mu służą w niebie. Ale ludziom ono daje lepsze życie, nieskazitelne i wieczne tym, którzy za Nim idą i Mu służą, świadcząc dobro. Lecz Bóg nie potrzebuje ich dobrodziejstw, bo On jest bogaty w nie i niczego nie potrzebuje, dlatego Chrystus powiedział: "Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i usprawiedliwienia". Ono objawia się w Słowie Bożym i w sercu człowieka, a zwłaszcza u tych, w których gości Duch Święty. Poświęcając życie dla Królestwa Bożego w pełnym oddaniu się Panu, trwaniu w Nim, w uległości, poddając się Jego woli, spędzając życie uświęcające według zasad i rad biblijnych; w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie w modlitwie i miłości. Takie życie uświęcające jest słodkie, szczęśliwe, miłe Bogu i ludziom. Świętość jest łaską Bożą, która czyni dobrze, znosi krzywdy, usługuje słabym, wspiera biednych, hamuje gniew, zwalcza namiętności, czuwa w bezsenności, odmawia przyjemności, przyjmuje cierpienie i ubóstwo, wszystko znosi dla chwały Bożej i swego zbawienia.
Bóg pragnie połączyć swoją wolę, która jest Miłością, z wolą człowieka, aby odziedziczyła naturę Boską i została w Nim przekształcona na Jego obraz. Lecz jest przeciwnik, któremu zależy na tym, aby wyalienować stworzenie Boże w odwrotnym kierunku, związku w jedności z jego wolą. Każde zło ucieleśnia się w szatanie dopiero wtedy, gdy znajdzie przychylny sobie obiekt swego działania. Kiedy dusza zostaje zdobyta jego działanie przetacza się poprzez pamięć, wyobraźnie i uczuciowość, by ostatecznie kontrolować jej rozumem. W tym tkwi tragedia, że dusza ulega deprawacji; przez zranienie, zniewolenie i opętanie. Zranienie jest raną duszy, powstałą w wyniku zaatakowania pamięci, uczuciowości i wyobraźni. Zniewolenie zaś stanowi poważniejsze zranienie, powstałe w wyniku pogłębiających się zranień, nie rozeznanych. Opętanie jest zniewoleniem przez szatana, osoba jest opanowana przez wiele sił nieczystych, żyjących w duszy i ciele.
Cała historia ludzkości, to historia upadków i wzlotów, zła i dobra, nie można w pełni zrozumieć człowieka bez Chrystusa, odkupienia dokonanego przez Niego, bez świadomości ogromu ziszczeń dokonanych przez szatana, przeciwnika Chrystusa. Historia ludzkości przeniknięta jest do głębi konfliktem między Bogiem a szatanem, odwiecznym przeciwnikiem. Ta wielka wojna toczy się nadal, niegdyś rozegrała się w niebie i w raju, gdzie szatan odniósł chwilowe zwycięstwo. Lecz Chrystus ostatecznie pokonał szatana na kalwarii, ale polem walki jest Mistyczne Ciało Chrystusa, w wymiarze indywidualnym zakończy się zwycięstwem w Chrystusie Jezusie, który powiedział: "Jam zwyciężył świat". Nie toczymy walki przeciw człowiekowi, ale przeciw duchom zła, przeciw władzom,rządcom tego świata ciemności, przeciw duchowym pierwiastkom zła na wyżynach niebieskich. Nie lękajcie się; "Oto dałem wam władze stąpania po wężach i skorpionach i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi". Łuk 10,19
Wolą Bożą jest człowiek szczęśliwy; Chrystus nie po to umarł na krzyżu, abyś był smutny i przygnębiony, lecz po to, abyś był szczęśliwy, błogosławiony i święty. A ponieważ przyjemność jest szczęściem ciała, a radość szczęściem duszy, korzystaj z tych darów, przyjmij radość z jaką przychodzi Duch Święty. Nie pozwól złemu okradać się z tego daru i nie pozwól światu okradać się z wesela, lecz przygotuj się do świąt Pańskiego Zmartwychwstania. A kiedy jest ci źle i czujesz się samotny mów do Pana, On cie usłyszy i nie dozwoli, abyś się zmarnował, nie wydawaj swej duszy światu, smutkowi i nie pozwól, by zapanował nad tobą, ani nie dręcz się myślami złymi, które gubią. Albowiem radość serca jest życiem, a wesele przedłuża życie, smutek zaś gubi i nie ma z niego żadnego pożytku. Dopóki żyjesz nie masz zmarnowanego życia, musisz tylko przebudzić się, opamiętać poprawić, odnaleźć drogę, funkcję oraz powołanie, jakie otrzymałeś od Pana.
Wola Boża realizuje się na zewnątrz w Miłości Bożej; Spełniaj wolę swego Boga, własnym życiem i bądź Jego sługą posłusznym we wszystkich sprawach. Albowiem służyć Bogu oznacza służyć bliźniemu w jego potrzebach, a spełniać wolę Bożą, to żyć w Jego synu, Jezusie Chrystusie, to pójść za Nim i brać udział w Jego zbawieniu. To pójść za Jego światłem i mieć udział w tym świetle, a będąc w świetle, nie oświecasz światła, lecz jesteś przezeń oświetlony i ono sprawia, że jaśniejesz Jego światłem. Podobnie jest ze służbą Bogu; ona Bogu nic nie wnosi ani też Bóg nie potrzebuje ludzkiej służby, On ma aniołów, którzy Mu służą w niebie. Ale ludziom ono daje lepsze życie, nieskazitelne i wieczne tym, którzy za Nim idą i Mu służą, świadcząc dobro. Lecz Bóg nie potrzebuje ich dobrodziejstw, bo On jest bogaty w nie i niczego nie potrzebuje, dlatego Chrystus powiedział: "Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i usprawiedliwienia". Ono objawia się w Słowie Bożym i w sercu człowieka, a zwłaszcza u tych, w których gości Duch Święty. Poświęcając życie dla Królestwa Bożego w pełnym oddaniu się Panu, trwaniu w Nim, w uległości, poddając się Jego woli, spędzając życie uświęcające według zasad i rad biblijnych; w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie w modlitwie i miłości. Takie życie uświęcające jest słodkie, szczęśliwe, miłe Bogu i ludziom. Świętość jest łaską Bożą, która czyni dobrze, znosi krzywdy, usługuje słabym, wspiera biednych, hamuje gniew, zwalcza namiętności, czuwa w bezsenności, odmawia przyjemności, przyjmuje cierpienie i ubóstwo, wszystko znosi dla chwały Bożej i swego zbawienia.
Bóg pragnie połączyć swoją wolę, która jest Miłością, z wolą człowieka, aby odziedziczyła naturę Boską i została w Nim przekształcona na Jego obraz. Lecz jest przeciwnik, któremu zależy na tym, aby wyalienować stworzenie Boże w odwrotnym kierunku, związku w jedności z jego wolą. Każde zło ucieleśnia się w szatanie dopiero wtedy, gdy znajdzie przychylny sobie obiekt swego działania. Kiedy dusza zostaje zdobyta jego działanie przetacza się poprzez pamięć, wyobraźnie i uczuciowość, by ostatecznie kontrolować jej rozumem. W tym tkwi tragedia, że dusza ulega deprawacji; przez zranienie, zniewolenie i opętanie. Zranienie jest raną duszy, powstałą w wyniku zaatakowania pamięci, uczuciowości i wyobraźni. Zniewolenie zaś stanowi poważniejsze zranienie, powstałe w wyniku pogłębiających się zranień, nie rozeznanych. Opętanie jest zniewoleniem przez szatana, osoba jest opanowana przez wiele sił nieczystych, żyjących w duszy i ciele.
Cała historia ludzkości, to historia upadków i wzlotów, zła i dobra, nie można w pełni zrozumieć człowieka bez Chrystusa, odkupienia dokonanego przez Niego, bez świadomości ogromu ziszczeń dokonanych przez szatana, przeciwnika Chrystusa. Historia ludzkości przeniknięta jest do głębi konfliktem między Bogiem a szatanem, odwiecznym przeciwnikiem. Ta wielka wojna toczy się nadal, niegdyś rozegrała się w niebie i w raju, gdzie szatan odniósł chwilowe zwycięstwo. Lecz Chrystus ostatecznie pokonał szatana na kalwarii, ale polem walki jest Mistyczne Ciało Chrystusa, w wymiarze indywidualnym zakończy się zwycięstwem w Chrystusie Jezusie, który powiedział: "Jam zwyciężył świat". Nie toczymy walki przeciw człowiekowi, ale przeciw duchom zła, przeciw władzom,rządcom tego świata ciemności, przeciw duchowym pierwiastkom zła na wyżynach niebieskich. Nie lękajcie się; "Oto dałem wam władze stąpania po wężach i skorpionach i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi". Łuk 10,19
Komentarze
Prześlij komentarz