+ + +
"Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli się nie narodzicie z wody i Ducha, nie wejdziecie do Królestwa Bożego. Bo to, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło jest Duchem. Trzeba więc wam się powtórnie narodzić". Oto tu i teraz dokonuje się zbawcze dzieło Ducha Świętego, On jest sprawcą naszej ewangelizacji i celem odkrywania Tego, który od wieków buduje Królestwo Boże na ziemi i przygotowuje Jego ostateczne objawienie w Jego Synu, Jezusie Chrystusie. On to w naszym wnętrzu sprawił, że w codziennym doświadczeniu zakiełkowało ziarno zbawienia, które nastąpi przy końcu czasów, już nie czekamy na Królestwo Boże, gdyż ono uobecnia się w nas, przyjmujemy Słowo Boże i poddajemy się Jego woli.
"Królestwo Boże zaś podobne jest do szumu wiatru. tak jak wiatr wieje tam gdzie chce i szum jego słychać, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest też a każdym, który narodził się z Ducha Świętego".
Królestwo Boże można też porównać do ziarna gorczycy; gdy się je wysiewa w ziemię, jest najmniejsze z nasion, lecz wyrasta i staje się największe z wszystkich jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie tak, że ptaki gnieżdżą się w jego cieniu. "Królestwo Boże nie jest z tego świata, ani nie powiedzą tu jest, albo tam, Królestwo Boże jest w was. Szukajcie więc najpierw Królestwa Bożego, a wszystko inne zostanie wam dodane". Szukać Królestwa Bożego, oznacza szukać Boga, który nam je daje, bowiem wiemy o Bogu tylko tyle, ile objawi nam Jego Duch Święty, który mieszka w nas, przez Niego mamy przystęp do Ojca w jednym Duchu. A zatem bez Ducha Świętego nie można poznać Prawdy Bożej objawionej w Jego Słowie, Piśmie Świętym.
Wsłuchaj się w to, co mówi Pan: "Błogosławieni są ci, którzy słyszą w swym sercu mówiącego Pana i wprost od Niego czerpią słowa pociechy". Rozważ to w swym sercu i zamknij drzwi zmysłom, abyś mógł usłyszeć to, co mówi Pan: "Ja jestem Zbawieniem, Pokojem i Życiem". Ja jestem Drogą właściwą, Prawdą nieomylną, Życiem bez kresu. Trwaj we Mnie, a znajdziesz pokój w swym sercu. Nie przywiązuj się do tego, co przemija, szukaj tego, co wieczne, a dam ci prawdziwe życie niestworzone bez iluzji. Wierz we Mnie, a dam ci wszystko, czego zapragniesz, jeśli to będzie sprawiedliwe i prawe dla ciebie. Albowiem szczęście człowieka nie polega na obfitości dóbr doczesnych, wystarczy mu ich znikoma ilość. Ale biada wam, jeśli nie znacie swojej nędzy, a jeszcze bardziej, jeśli miłujecie to nędzne życie, bo dopiero na końcu odczujecie, jak podłe i nędzne i marne było to, co kochaliście. Trzeba wam jeszcze przejść przez ogień i wodę, abyście się dostali na miejsce ochłody, jeśli sobie nie zadacie gwałtu i nie przezwyciężycie swoje wady. Rozważajcie dokładnie w jakim stanie jest wasza dusza, niewierna, która myśli tylko o sobie i o tym, co jest tu i teraz, a nie przewiduje tego, co nadejdzie. Powinniście zachowywać się w każdym swoim czynie i myśli, jak byście mieli dziś umrzeć. Jeśli będziecie mieli czyste sumienie, nie będziecie się bać śmierci. Albowiem kto o swoje życie zabiega, straci je, a kto straci je z Mego powodu, odzyska je. Dlatego bądźcie zawsze gotowi i żyjcie tak, aby was nie zaskoczyła znienacka, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Ja przyjdę. Wielką nadzieją szczęśliwej śmierci napełni was całkowita wzgarda świata oraz pragnienie doskonalenia się w cnotach świętych przez umiłowanie karności i wytrwałości w posłuszeństwie względem swego Pana. Rozważajcie w każdej chwili, jaki duch kieruje w danym momencie, czy jesteście duchowi czy też ziemscy, albowiem człowiek ziemski ma na względzie tylko siebie, a duchowy nie zabiega o to, co ziemskie, lecz ma na względzie chwałę Bożą i swoje zbawienie. Zachowujcie się jako pielgrzymi i goście na tym świecie, którego nie obchodzą sprawy świata. Nazwani jesteście dziećmi Bożymi i powołani jesteście do świętości, wolą Bożą, jesteście uświęceni i żyjecie na wzór Tego, który was powołał świętych Bożych. Odnaleźliście swoje miejsce w Królestwie Bożym i życie poświeciliście Bogu w wzajemnej miłości, albowiem całe Prawo i prorocy opiera się na tym przykazaniu, miłości do Boga i bliźniego. A gdy wytrwacie pozwolę wam zasiąść wraz ze Mną z moim Ojcem na Jego tronie w niebie.
"Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli się nie narodzicie z wody i Ducha, nie wejdziecie do Królestwa Bożego. Bo to, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło jest Duchem. Trzeba więc wam się powtórnie narodzić". Oto tu i teraz dokonuje się zbawcze dzieło Ducha Świętego, On jest sprawcą naszej ewangelizacji i celem odkrywania Tego, który od wieków buduje Królestwo Boże na ziemi i przygotowuje Jego ostateczne objawienie w Jego Synu, Jezusie Chrystusie. On to w naszym wnętrzu sprawił, że w codziennym doświadczeniu zakiełkowało ziarno zbawienia, które nastąpi przy końcu czasów, już nie czekamy na Królestwo Boże, gdyż ono uobecnia się w nas, przyjmujemy Słowo Boże i poddajemy się Jego woli.
"Królestwo Boże zaś podobne jest do szumu wiatru. tak jak wiatr wieje tam gdzie chce i szum jego słychać, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest też a każdym, który narodził się z Ducha Świętego".
Królestwo Boże można też porównać do ziarna gorczycy; gdy się je wysiewa w ziemię, jest najmniejsze z nasion, lecz wyrasta i staje się największe z wszystkich jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie tak, że ptaki gnieżdżą się w jego cieniu. "Królestwo Boże nie jest z tego świata, ani nie powiedzą tu jest, albo tam, Królestwo Boże jest w was. Szukajcie więc najpierw Królestwa Bożego, a wszystko inne zostanie wam dodane". Szukać Królestwa Bożego, oznacza szukać Boga, który nam je daje, bowiem wiemy o Bogu tylko tyle, ile objawi nam Jego Duch Święty, który mieszka w nas, przez Niego mamy przystęp do Ojca w jednym Duchu. A zatem bez Ducha Świętego nie można poznać Prawdy Bożej objawionej w Jego Słowie, Piśmie Świętym.
Wsłuchaj się w to, co mówi Pan: "Błogosławieni są ci, którzy słyszą w swym sercu mówiącego Pana i wprost od Niego czerpią słowa pociechy". Rozważ to w swym sercu i zamknij drzwi zmysłom, abyś mógł usłyszeć to, co mówi Pan: "Ja jestem Zbawieniem, Pokojem i Życiem". Ja jestem Drogą właściwą, Prawdą nieomylną, Życiem bez kresu. Trwaj we Mnie, a znajdziesz pokój w swym sercu. Nie przywiązuj się do tego, co przemija, szukaj tego, co wieczne, a dam ci prawdziwe życie niestworzone bez iluzji. Wierz we Mnie, a dam ci wszystko, czego zapragniesz, jeśli to będzie sprawiedliwe i prawe dla ciebie. Albowiem szczęście człowieka nie polega na obfitości dóbr doczesnych, wystarczy mu ich znikoma ilość. Ale biada wam, jeśli nie znacie swojej nędzy, a jeszcze bardziej, jeśli miłujecie to nędzne życie, bo dopiero na końcu odczujecie, jak podłe i nędzne i marne było to, co kochaliście. Trzeba wam jeszcze przejść przez ogień i wodę, abyście się dostali na miejsce ochłody, jeśli sobie nie zadacie gwałtu i nie przezwyciężycie swoje wady. Rozważajcie dokładnie w jakim stanie jest wasza dusza, niewierna, która myśli tylko o sobie i o tym, co jest tu i teraz, a nie przewiduje tego, co nadejdzie. Powinniście zachowywać się w każdym swoim czynie i myśli, jak byście mieli dziś umrzeć. Jeśli będziecie mieli czyste sumienie, nie będziecie się bać śmierci. Albowiem kto o swoje życie zabiega, straci je, a kto straci je z Mego powodu, odzyska je. Dlatego bądźcie zawsze gotowi i żyjcie tak, aby was nie zaskoczyła znienacka, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Ja przyjdę. Wielką nadzieją szczęśliwej śmierci napełni was całkowita wzgarda świata oraz pragnienie doskonalenia się w cnotach świętych przez umiłowanie karności i wytrwałości w posłuszeństwie względem swego Pana. Rozważajcie w każdej chwili, jaki duch kieruje w danym momencie, czy jesteście duchowi czy też ziemscy, albowiem człowiek ziemski ma na względzie tylko siebie, a duchowy nie zabiega o to, co ziemskie, lecz ma na względzie chwałę Bożą i swoje zbawienie. Zachowujcie się jako pielgrzymi i goście na tym świecie, którego nie obchodzą sprawy świata. Nazwani jesteście dziećmi Bożymi i powołani jesteście do świętości, wolą Bożą, jesteście uświęceni i żyjecie na wzór Tego, który was powołał świętych Bożych. Odnaleźliście swoje miejsce w Królestwie Bożym i życie poświeciliście Bogu w wzajemnej miłości, albowiem całe Prawo i prorocy opiera się na tym przykazaniu, miłości do Boga i bliźniego. A gdy wytrwacie pozwolę wam zasiąść wraz ze Mną z moim Ojcem na Jego tronie w niebie.
Komentarze
Prześlij komentarz