Przejdź do głównej zawartości

Powołanie do milczenia


                         +                                     +                                +    

Pustelnik eremita pragnie milczeć, ponieważ odżyło w nim pierwotne źródło pragnienia słuchania Słowa Bożego, które rozświetla wszystko to, co w ciemnościach ukryte. Milczenie nie jest brakiem słów czy myśli, jest ono u samego źródła obecnością słowa, mową milczącego Boga. To milczenie pustelnika odnosi się przede wszystkim do potrzeby komunikowania się z Bogiem, który wyłonił się z wieczystego milczenia, który go stworzył na swój wewnętrzny wzór i podobieństwo. Słowo wychodzące z Bożego milczenia, samo w sobie jest święte, dlatego eremita w swym doświadczeniu milczenia sam staje się świętością. W tej pierwotnej sferze zachodzi synteza ciała i ducha, światła i ciemności, słowa i milczenia. Daje to przystęp do tajemnicy własnego życia, misterium jego piękna i prostoty, umożliwia wejście do własnej jaźni, gdzie w pełni i prawdziwie obcuje z Bogiem Ojcem.
 W ten sposób milczenie ujawnia swoją obecność i treść, która daje spełnienie w spotkaniu z Miłością Bożą, a jej moc przejawia się w uczestnictwie i w zjednoczeniu z Prawdą. Powołanie do milczenia i pustelniczego życia ma charakter wolnego daru z siebie i ofiary. Pustelnik pragnie wzbudzić u innych ludzi autentyczną miłość, drzemiącą w sercu każdego człowieka oraz przełamania hegemoni władzy i pieniądza, pożądliwości i egoizmu. Pustelnik eremita podąża drogą swego Pana wiodącą na szczyt góry, spotykając się z własnym ubóstwem, chorobą i duchowym wzmaganiom. Jest to powołanie do życia w miłości i prawdzie, w Jezusie Chrystusie, w Duchu Świętym.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Słowo Pańskie

                         +                                    +                                 + "Błogosławiony jest ten, kto usłyszy w swym sercu mówiącego Pana i wprost od Niego czerpie słowa pociechy. Ja jestem Zbawieniem, Pokojem i Życiem". Trwaj we Mnie, a znajdziesz pokój w swym sercu. Nie przywiązuj się do tego, co przemija, szukaj tego, co wieczne. Ja jestem Droga właściwą, Prawdą nieomylną, Życiem bez kresu. Szczęście człowieka nie polega na obfitości dóbr doczesnych, wystarczy mu ich znikoma ilość. Bardzo też mu ciążą jego cielesne potrzeby, na tym świecie. Ale biada ci, jeśli nie znasz swojej nędzy, a jeszcze bardziej, jeśli miłujesz to nędzne życie, bo dopiero na końcu odczujesz, jak podłe i nędzne było to, co kochałeś. Dlatego też nie zważa...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Łaska Boża

                         +                                     +                                + Łaska Boża jest drogocenna i nie idzie w parze z umiłowaniem rzeczy doczesnych, bez Bożej łaski niczym są zasługi i nic nie znaczą wszelkie dary natury, niczym są bogactwa, sztuka, piękno, męstwo, zdolności, nic nie znaczą w Jego oczach. Albowiem dary przyrodzone mają dobrzy i źli, lecz darem właściwym dla wybranych jest łaska miłości, wyróżnieni nią godni są życia wiecznego. Łaska miłości i natura cielesna nie tylko są sobie przeciwne, ale działają niezależnie tak, że natura jest podstępna i wielu ona pociąga, usidla i zwodzi, zawsze ma na celu siebie. Zaś łaska postępuje z prostotą, wszystko czyni dla Boga, gdyż ostatecznie w Nim spoczywa. Natura nie chce ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Boża chwała

                         +                                    +                                 + Chwałą Boga jest człowiek żyjący: "Chwalcie Pana i wysławiajcie Jego imię, bo jest dobry i łaskawy On wybawił mnie z rąk przeciwnika i wyrwał z obcego kraju Błądziłem po odludziu, a nie znalazłem swojej drogi. Cierpiałem utrapienia, życie moje ustawało i stało się nieznośne W ucisku swoim wołałem do Pana, a On mnie uwolnił od trwogi Wyprowadził z ciemności i mroku, a moje więzy i kajdany pokruszył Powiódł mnie drogą prostą i doszedłem do miasta zamieszkałego. Wielkie dzięki niech będą Panu, za Jego łaskawość i miłosierdzie Żyłem w ciemnościach i mroku, uwięziony nędzą, bo sprzeciwiłem się przeciw Słowu Bożemu i pogardziłem Jego zamysłom A On przygi...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej